Katedra Badań Artystycznych i Projektowych

Czym się zajmujemy

Podstawową formą naszej działalności są regularne seminaria. Podczas tych spotkań przedstawiamy swoje aktualne prace i rozmawiamy o kwestiach artystycznych, badawczych i przede wszystkim metodologicznych. Pytania, które sobie stawiamy, dotyczą czterech głównych obszarów tematycznych.

• Przedmiot badań. Choć nasze pytania są różne, interesuje nas przede wszystkim to, w jaki sposób wyłania się przedmiot badań, czyli temat naszej pracy. Traktujemy go jako spotkanie, które z czasem staje się czymś uchwytnym. Nie musi to być obiekt. Ważne są decyzje i działania, które prowadzą do jego ukształtowania.
• Metody. Badania artystyczne są dobrym miejscem do namysłu nad metodami pracy badawczej. W sztuce, która od lat 60. działa w warunkach postmedialnych (a według niektórych także postartystycznych), naturalne staje się myślenie o praktykach badawczych jako pozadyscyplinarnych. Pamiętamy jednak, że słynne „anything goes” Paula Feyerabenda nie oznacza pełnej dowolności. Przeciwnie – tworzenie własnych metod wymaga ich oparcia na konkretnej praktyce, umieszczenia w określonym kontekście i wzięcia odpowiedzialności za używane narzędzia. Ważne jest także szukanie sposobów, by łączyć je z innymi praktykami.
• Współpraca. Wobec złożoności współczesnego świata pojedyncza osoba, nawet bardzo kompetentna, ma ograniczone możliwości. Dlatego potrzebujemy społeczności współtwórczych, w których łączymy nasze umiejętności, uzupełniamy się i uczymy od siebie. Taka współpraca bywa wymagająca, bo wymaga ciągłego negocjowania języka, znaczeń i sposobów działania. Jednak to właśnie w tych spotkaniach powstają badania oparte na praktyce.
• Formy mediacji. To jeden z najważniejszych, a zarazem często pomijanych problemów współczesnych badań. Coraz większa specjalizacja i coraz bardziej zamknięty język różnych dyscyplin sprawiają, że trudno do nich wejść osobom spoza danej dziedziny. Jednocześnie nacisk na „nowość” i ciągłą produkcję w neoliberalnym systemie akademickim prowadzi do powstawania dużej ilości wiedzy, która bywa powtarzalna i często czytana głównie przez systemy sztucznej inteligencji. Dlatego stawiamy sobie pytanie: jak sprawić, by tworzona przez nas wiedza realnie wracała do społeczeństwa i zmniejszała dystans między tymi, którzy ją posiadają, a tymi, którzy mają do niej ograniczony dostęp? Otwarty dostęp to tylko część rozwiązania.